கண்டாங்கி கண்டாங்கி கட்டி வந்த பொண்ணு..

வெள்ளை முளி வெளிய தெரிய

கள்ள முளி முளிக்கும் போது

என் உசிரு ஒடுங்குது

ஈரக்குல நடுங்குது....

 

கண்ணுக்குள்ள இறங்கி இறங்கி

நெஞ்சுக்குள்ள உறங்கி உறங்கி

என் உசுர பறிக்கிற

என்ன செய்ய நினைக்கிற?

 

 

இனிமையே வா வா

மாலை விளக்கேற்றும் நேரம், மனசில் ஒருகோடி பாரம்

தனித்து வாழ்ந்தென்ன லாபம், தேவையில்லாத சாபம்

தனிமையே போ போ

இனிமையே வா வா

 

 

 

 

பளபளக்கிற பகலா நீ....???

 

எட்டித்தொடும் வயது இது
வெட்டுக்கத்தி போல் இருக்கும்
அதிசயம் என்னவென்றால் 
அதன் இருபக்கம் கூர் இருக்கும்....

கனவுக்கு செயல் கொடுத்தால்
அந்த சூரியனில் செடி முளைக்கும்
புலன்களை அடக்கி வைத்தால்
தினம் புதுப்புது சுகம் கிடைக்கும்...

நாலு பக்கம் வா நீ
நீ ஏணி என்று காமி
அட இன்பம் மட்டும் சேர்த்து
ஒரு மூட்டை கட்டி வா நீ....!

வாழ்ந்தாக வேண்டும் வா வா கண்ணே

 யாரோடு இங்கு எனக்கென்ன பேச்சு
நீ தானே கண்ணு நான் வாங்கும் மூச்சு
வாழ்ந்தாக வேண்டும் வா வா கண்ணே

உனைவிட இல்லை புதுமையே

இமையில் இருக்கும் இரவு உறக்கம்

கண் விட்டுப் போயாச்சு

காரணம் நீயாச்சு

நிலவு எரிக்க நினைவு கொதிக்க

ஆராத நெஞ்சாச்சு ஆகாரம் நஞ்சாச்சு

தினம் தினம் உனை நினைக்கிறேன்

துரும்பென உடல் இளைக்கிறேன்

உயிர் கொண்டு வரும் பதுமையே

உனைவிட இல்லை புதுமையே  

எத்தனை அழகு கொட்டி கிடக்குது

எத்தனை அழகு கொட்டி கிடக்குது

எப்படி மனசு கட்டி பறக்குது.. !

பொத்தி வைச்ச மல்லிகை மொட்டு

பொத்தி வைச்ச மல்லிகை மொட்டு

பூத்திருச்சு வெட்கத்தை விட்டு...

தகிட ததிமி தகிட ததிமி தந்தான......!

இரவு தோறும் அழுது என் இரண்டு கண்ணும் பழுது.

இது ஒரு ரகசிய நாடகமே

அலைகளில் பொங்கிடும் ஓடம் நானே

பாவம் இங்கு பாவமில்லை வாழ்க்கையோடு கோபமில்லை

காதல் என்னைக் காதலிக்கவில்லை..!

கட்டிக்கரும்பே கண்ணா

ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள்...

பூங்காற்று திரும்புமா..

என்னைப் பாராட்ட

மடியில் வைத்து தாலாட்ட

எனக்கொரு தாய் மடி

கிடைக்குமா?